Hebben jullie stiekem een "favorietje"?

Wij hebben twee Jack Russells (snoopy en muis) die we al hebben sinds ik klein was. Het zijn nu echt oude dames, lekker rustig, maar wel echte knuffelbeertjes. 

Ik heb altijd een favoriet gehad. Toen mijn zus nog thuis woonde trok zij meer naar de ene hond en ik meer naar de andere, dus dat is gewoon zo gelopen. Ik heb ook een betere band met een favoriet, omdat we gewoon veel meer tijd besteed hebben samen.

Hebben jullie ook zo iets? Ik kan me voorstellen dat dit totaal anders ligt als je zelf het ras en de pup hebt uitgezocht.

Nee eerlijk gezegd niet nee... Ik vind dit net zoiets als zeggen wie van je kinderen je favoriet is. Natuurlijk heb ik wel en andere band met al mijn honden en geven zij mij allemaal ook iets anders in het leven. Maar een favoriet tussen hen heb ik niet nee.
Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat dit in het verleden wel een beetje anders is geweest. Met mijn Chihuahua Ashley had ik namelijk wel een heel bijzondere band. Zij was altijd bij mij (wegens gezondheidsredenen), nooit alleen, heeft mij geholpen zelfstandig te worden en daarnaast ook hele belangrijke gebeurtenissen samen met mij meegemaakt (sterfgevallen, etc.). Hierdoor was mijn band met haar zo speciaal en anders dat ik die niet echt kon vergelijken met de rest van de roedel. Nu ruim 2jr na haar overlijden voelt dit nog steeds zo. Ik denk ook niet dat ik ooit nog zo een band zal hebben met een hond. Zoveel vertrouwen en herinneringen krijg je niet zo maar ineens samen, dat is iets dat denk ik once in a lifetime voorkomt.


In die zin kan ik me dus wel voorstellen dat er wellicht ooit eens een hond op je pad komt waarmee je zo een onbeschrijfelijk speciale band hebt. Maar in onze huidige roedel heb ik echt geen favoriet nee. Ik hou evenveel van mijn zelfgefokte hulphond als van onze jongste aangekochte telg om maar een voorbeeld te noemen. Al is het natuurlijk wel zo dat het allemaal totaal andere honden zijn en de één zijn/haar karakter mij meer ligt dan de ander. Maar juist die unieke karakters maken ze ook stuk voor stuk zo bijzonder en leuk!

Ja Paddy is mijn favoriet. Dat is ook echt mijn hond, vanaf zijn geboorte.

Furby heb ik nog niet zo lang, ik vind t een schatje maar de band moet nog groeien.

Finley is van mijn dochter. Ik ben super gek op hem, maar ik weet dat hij straks uit huis gaat. Mijn dochter doet ook meer met hem.

Nee, ik heb geen favoriet.

Hoewel ik 2 honden heb die in alles van elkaar verschillen van wat je maar kan bedenken.

Ze zijn me allebei even lief.

Ik denk dat de TS nog heel jong is, en dat de honden oorspronkelijk van haar ouders zijn en zij er alleen mee opgegroeid is?

Iets anders kan ik me er niet bij voorstellen namelijk.

 Ben 17, kan je ook gewoon vragen. Ja klopt, mijn ouders zijn de eigenaren maar het zijn natuurlijk gewoon onze honden. Dat heb ik ook gezegd aan het einde van het bericht, dat het waarschijnlijk anders ligt wanneer je de hond uitzoekt enz.

 Maar je geeft zelf al aan dat je met die ene ook meer deed. Dan wordt de band ook hechter, ik vind dat helemaal niet gek.

Ik heb maar 1 hond en zij is mijn favoriet 

Ik heb ook twee katten en ze komen beide uit het asiel waar ik werkte.

Robbie heb ik alweer 10 jaar nu ongeveer en toen hij binnenkwam in het asiel vertelde de vindster dat hij al zeker een half jaar in de buurt zwierf en dat zij hem zo af en toe eten gaf.liet zich niet aaien en was behoorlijk schuw. Bij ons in het quarantaine hokje was hij vooral bang en boos, heel boos!

Ik werkte op dat moment vooral erg veel en vaak in de quarantaine en ik begon te twijfelen of hij wel wild was (we wilde hem weer uitzetten bij de vindster). Met gevaar voor eigen leven/vinger, stak ik mijn vinger uit, een hoop geblaas en zeer grote angstige ogen maar niet aanvallen. Na minuten mijn hand niet bewegen kwam het eerste neusje en vanaf toen ging het best snel. Al snel vertrouwde hij mij en bleek hij een kroelkat te zijn. Ik vond hem geweldig en heb hem uiteindelijk meegenomen.

Een aantal jaren en een relatiebreuk verder, was hij ineens enige kat in huis en toen heb ik mijn andere kat meegenomen uit het asiel, Lay-Yo. Hij was jong, beetje terughoudend lief en mooi. Maar eenmaal beetje volwassen zeker geen knuffelkat en lekker op zichzelf (nadeel van een kitten, je kan niet goed karakter in schatten). Hoewel ik hem prachtig vind en hij als een statige koning door het huis loopt en ik ook echt van hem geniet als hij wel eens een keer even een aai komt halen, is de band met Robbie heel anders en is Robbie echt wel mijn favoriet.

Nee... natuurlijk niet 

Ja, er is er maar één zoals mijn witte tornado. De band die ik met haar heb is zo ontwikkeld dat er gewoon niet echt iets zal zijn wat daar overheen komt wat dieren betreft. 

Maakt een ander niet minder leuk, dat niet. Maar het is gewoon anders wanneer je een hond hebt die praktisch gedachten kan lezen (dat denk ik soms echt haha). Meest intelligente, zorgzame en functionerende hond die ik ken en ze woont gelukkig bij mij. 

Kahlúa is mijn eigen hond, dus mijn favoriet. Hier woont ook n klein keeshondje, deze is van mijn zusje, ze zijn dezelfde dag in huis gekomen met 8.5 (Kahlua) en 10 (Boo)  weken oud. Ik hou van dat hondje, maar de band is heel anders dan met Kahlúa. 

Niet stiekum.... BAMS.....ze is zo bijzonder voor me...Ogin is er later bij gekomen en ook door andere omstandigheden, de band die ik met haar heb is volledig een energieveld, maar zou haar nu al niet meer willen missen.

Ik heb niet echt een favoriet, Balou en Lotus zijn totaal verschillend van karakter en mij beiden dierbaar. Wel ben ik door Balou zijn afwijkingen voorzichtiger met hem en houd hem meer in de gaten.

Mowgli was mijn "once in a lifetime" hond, mijn maatje mijn hondenvriendin.

Wij hebben 1 hond en nu 2 katten, dat worden er weer 3. 

Charlii is van mij en de katten van mijn dochter. 

Ik ben stapel op Charlii, maar ben ook zeer gehecht aan de katten. Het zijn allemaal unieke wezens met hun eigenaardigheden en hun karakters. Favoriet? Ik zou t niet weten...

Ik snap je vraag,ik hoef niet te vertellen hoeveel ik van Vigo hou.

Maar Tosca was mijn favoriet,haar zelfstandigheid,sportiviteit,eigenwijsheid,geweldig karakter was geen hond die tegen mij aanplakte en mij overal volgde,ze kwam s'morgens niet eens van de bank als ik binnenkwam. Een trotse hond die wel eens een vinger naar mij uitstak van bekijk het maar.

Zoveel met haar beleefd,ik kan een boek over haar schrijven.

Het was mijn eerste eigen hond,een hond die ik alleen had uitgekozen,ze was echt mijn hond en ik heb van iedere hond die ingeslapen is intens verdriet gehad.

Maar Tosca dat heeft mij toch dieper geraakt en heeft ook langer geduurd voor ik het verwerkt had.

Neeh geen favoriet hier! 

Ik heb er vier en met alle vier heb ik een onwijs intense band. 

De honden zelf hebben wel n favoriet baasje 

De twee dames trekken altijd naar mijn man en de heren trekken altijd naar mij. 

Maar dat betekent niet dat ik van de dames ook maar n druppel minder houd.

Ze zijn alle vier zo verschillend en op hun eigen manier zo verschrikkelijk speciaal 

Kan over elke hond apart wel een boekwerk schrijven.

Net zoals ik een favoriete oudste ...middelste en jongste heb heb ik een favoriete golden husky newf herder en ier. 

maar favoriet .... niet bewust iig ... met elk een ander soort band ook omdat het verschillende rassen zijn ... met de een doe je meer en is de band anders .... maar dat maakt ze nog niet tot favoriet als in de letterlijke betekenis van het woord. 

Want wat verstaat men onder favoriet .... dat je de een liever ziet of meer van houdt? 

 Dus nee .... geen favoriet maar andere band hebben met ieder op zijn of haar speciale unieke manier. 

Ik heb dan 1 hond maar vroeger wel een hond gehad. Ik kan geen favoriet kiezen, ze maken/maakte me allebei gelukkig en blij 

Ik ben ook bly met lilly hier nu toch had ik nog een grotere band met myn lieve queenie ze was altyd by my ik was zeer gelukkig met haar maar lilly is ook lief 

Bij mij is van al mijn huisdiertjes een van mijn katten mijn favoriet. Ik vind dat soms erg, maar het is ook normaal. Ze woont al 13 jaar bij mij. Ik vond haar toen ik 12 was en moest helemaal zelf voor haar zorgen, want mijn moeder wilde eigenlijk geen kat. Ze is van een blazend en krabbend bang kitten een heel aanhankelijke, lieve kat geworden. De band die ik met haar heb, is echt heel bijzonder. Ik denk ook niet dat er ooit een diertje dat kan overtreffen bij mij. 

Mijn hondje en andere kat waren van mijn overleden vader en wonen nu bijna een jaar bij mij. Mijn band met hen is ook bijzonder, maar ik beschouw hun nog een beetje als de diertjes van mijn vader soms. Sowieso heb ik hen dus ook veel minder lang (al ken ik hen ook wel vanaf ze bij mijn vader woonden), dus die band moet nog verder groeien. De band met mijn hondje is ook heel anders dan die met mijn kat. Bij mijn kat is het meer alsof we samen zijn opgegroeid en elkaar gewoon perfect aanvoelen. Mijn hond voelt meer als een kindje in de zin dat ik meer het gevoel heb dat ik haar moet beschermen en voor haar moet zorgen. 

Ik houd wel van al mijn diertjes enorm veel en zou voor hen allemaal alles overhebben. Het is dus zeker niet zo dat ik voor de een meer zou doen dan voor de ander. Het is gewoon gevoelsmatig dat de sterkte van mijn band toch nog wat verschilt. 

Ik heb maar één hond en daar ben ik erg gelukkig mee. Als ik hem vergelijk met mijn 2 vorige honden hebben ze allemaal iets bijzonders en houd ik van allemaal even veel.

Puck is duidelijk mijn favoriet.  

Maar ze is mijn eerste eigen hond,  en ook de eerste hond die ik zelf heb gekozen.  Ook echt helemaal op karakter, want ik kende haar al toen ik haar heb gekozen in het asiel. 

Dus denk dat dat wel logisch is. 

Tja.. Ik heb beide vanaf 7 weken en 5 dagen. Bo leerde ik kennen bij 5 weken en hij was mijn allereerste hond. Een stoere man die niet zo nodig knuffels en kusjes nodig heeft. Bij je zitten is geen hobby van hem en hij vind het prima als je met hem met een bal door de kamer gooit. Het proces van Yunah heb ik meegemaakt vanaf het moment dat haar moeder zwanger was en de acht weken daarna. Een heel andere belevenis dus en ook de weg er naartoe was heel anders. Yunah is echt een meisje, een poppetje. Ze is óók een echte bitch (sorry) en van kinderen moet ze niks weten. Maar ze is elke dag zo gelukkig als ik weer thuis kom uit werk.. En ze komt de hele dag even een aai en knuffel halen. Ze is echt mijn "baby" (en ja ik weet dat sommige mensen dat raar vinden).  ze zijn allebei gewoon zo anders.. Als ze los lopen doet Bo lekker zijn eigen ding en Yunah let constant op mij. Als je eens boos tegen ze doet omdat ze lopen te klooien haalt Bo nog net zijn schouders niet op terwijl Yunah op me af kruipt met haar oren in haar nek. 

Net als bij kinderen mag je geen favoriet hebben maar hoewel ik zielsveel van Bo hou en alles voor hem over heb.. Hou ik misschien net 2% meer van Yunah  maar laten we voorop stellen dat ze me allebei echt heel dierbaar zijn en de gedachte dat een van tweeën (en uiteindelijk beide..) er niet meer zou zijn is echt vreselijk. 

Ik hoor wel vaker dat je geen favoriet mag hebben, ook bij je kinderen niet. Ik denk daar toch anders over. Het is wel de bedoeling dat je ze zo veel mogelijk gelijk behandeld, maar gevoelens kun je niet dwingen.

" Ik hoor wel vaker dat je geen favoriet mag hebben, ook bij je kinderen niet. Ik denk daar toch anders over. Het is wel de bedoeling dat je ze zo veel mogelijk gelijk behandeld, maar gevoelens kun je niet dwingen. "

Paddy's & Furby's Mate & Finley's pleegmoedertje (Kees)

Mijn ouders hebben maar een kind dus dat scheelt weer  

" Ik hoor wel vaker dat je geen favoriet mag hebben, ook bij je kinderen niet. Ik denk daar toch anders over. Het is wel de bedoeling dat je ze zo veel mogelijk gelijk behandeld, maar gevoelens kun je niet dwingen. "

Paddy's & Furby's Mate & Finley's pleegmoedertje (Kees)

 Ben het met je eens. Waarom zou jij gevoelsmatig geen favoriet mogen hebben? Kijk er naar gaan handelen is heel anders maar we klikken met de ene persoon of dier nou eenmaal beter dan met de ander.

Deeks is mijn favoriet. Vanaf dat ik hem met 8 maanden uit het asiel/pleeggezin meegenomen heb zijn we echt een eenheid. Waar ik ben, daar is Deeks. Deeks wil echt samenwerken en is heerlijk werkwillend. Helaas heeft hij rugproblemen waardoor sporten nu op een laag pitje staat.

Sia heb ik als pup gekregen maar ondanks dat ik ook heel dol op haar ben, heb ik niet de klik met haar zoals Deeks. Zij is veel onafhankelijker en gaat 10x liever haar eigen gang. Samenwerken met mij is niet haar hobby.

" Ik hoor wel vaker dat je geen favoriet mag hebben, ook bij je kinderen niet. Ik denk daar toch anders over. Het is wel de bedoeling dat je ze zo veel mogelijk gelijk behandeld, maar gevoelens kun je niet dwingen. "

Paddy's & Furby's Mate & Finley's pleegmoedertje (Kees)

 Nou ik snap best dat je "anders" van je ene kind houd dan van je andere. 

Maar voelen dat 1 je favoriet is en dat je daar dus meer van houd dan van de ander vind ik erg ongezond klinken. 

Want dat is "favoriet".. De 1 (in je hoofd) boven de ander stellen. Bij honden oke.. Maar vind dat bij kinderen echt raar.

En of je dr nou naar handeld of niet "ze voelen toch alles aan" zij iemand hier ooit eens..